لارنژیت تورم و التهاب حنجره است. معمولاً موقتی است و عواقب جدی ندارد. علل شایع آن عبارتند از عفونت‌های ویروسی، استفاده بیش از حد از صدا، رفلاکس اسید معده، سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض محرک‌ها و آلرژن‌ها.

لارنژیت می‌تواند طیف وسیعی از علائم را در بزرگسالان ایجاد کند، از جمله:

  • گرفتگی صدا
  • مشکل در گفتار
  • گلودرد
  • تب پایین
  • سرفه‌های مداوم
  • نیاز به تمیز کردن مکرر گلو و دفع خلط

این علائم به طور ناگهانی شروع می‌شوند و اغلب در طی 2 تا 3 روز شدیدتر می‌شوند و طی حدودا یک هفته بهبود می یابد . اگر علائم بیش از 3 هفته طول بکشد، احتمالاً بیماری مزمن شده است. این نشان می‌دهد که یک علت اساسی جدی‌تری وجود دارد و نیازمند مراجعه به متخصص گوش حلق بینی جهت لارنگوسکوپی می باشد

کنترل علائم لارنژیت حاد ویروسی :

  1. استراحت تار های صوتی و عدم صحبت کردن (مهمترین)
  2. هیدریشن مناسب با مصرف مایعات گرم (و نه داغ)
  3. استفاده از موکولیتیک (مثل قرص برم هگزین هر ۸ ساعت برای یک هفته)
  4. درمان ضد ریفلاکس در صورت داشتن سابقه
  5. استفاده از بخور سرد
  6. ساشه روتارین
  7. دوری از عوامل تحریک کننده مثل سیگار، ادویه جات، غذا های اسیدی، گرد و خاک و‌‌‌ هوای خشک ...


(مصرف آنتی‌بیوتیک، آنتی هیستامین و سودوافدرین در لارنژیت توصیه نمیشه، کورتون هم اگر روتین استفاده بشه بیمار به دلیل بهبود سریع استراحت صوتی را کنار میذاره ‌بعد از یک روز با عود علائم مراجعه می کنه
در صورتی که لارنژیت با تنگی نفس همراه باشه یا بیمار سریعاً به صداش نیاز داشته باشه مثل یک قرار کاری مهم، میشه کورتون شروع کرد ولی در کل معاینه بالینی بسیار مهم هست و به صورت روتین نباید تجویز بشه)