دنیای یک پزشک جوان

به علت شرایط روحی نامساعدم فعلا فعالیتم رو میخوام در وبلاگم کم کنم و وقتی بهتر شدم حتما به وبلاگ تمام دوستان سر میزنم و توجه و محبت اشون رو بی جواب نمی گذارم

امروز تولد ۲۸ سالگی ام بود ولی همش به اعصاب خوردی گذشت در حالی که با یه کم مراعات کردن این روز عزیز که هم تولد خودم بود هم مادرم توسط اطرافیان ( که میدونستند امروز چه روز مهمی هست برام و به خاطرش مرخصی گرفته بودم و برگشته بودم خونه ) می‌تونست روز خوبی باشه فردا با دوستم میرم بیرون امیدوارم جبران بشه ( دارم دنبال یه خاطره خوب میگردم برای تولدم )

پ.ن: فرداش با دوستم رفتیم بیرون دوستم شیفت داشت یه کم مهلت امون کم بود و با مقنعه هم اومده بود رفتیم یه مجتمع خریدی تفریحی اولش گفت بریم برات کیک کوچولو بگیریم رفتیم خوشش نیومد گفت الان مد شده رو این کروسان ها شمع میگذارند به عنوان کیک تولد رفتیم دو تا کروسان بزرگ گرفتیم یه نانوایی داشت این مجتمع که کروسان هم میپختن بعد یه چیز کیک کوچولو قشنگ هم گرفتیم به عنوان پلن b (خیلی حس جالبی داشت برام با دوستم برم واسه من دنبال کیک تولد بگرده ) بعد رفتیم کافی شاپ اونجا که درخت های مصنوعی بزرگ داشت با گل های صورتی و از پرسنل کافی شاپ پرسیدیم و توانستیم یه شمع 🕯️ پیدا کنیم برای کروسان و از میز بغلی هم فندک قرض کردیم 😅 و یه هات چاکلت و نوتلا داغ هم سفارش دادیم بعد از شانس من همه اون جا انگار تولدشون بود دیدم یهو همه دست زدند و آهنگ تولدت مبارک پخش شد من خیلی ذوق کردم و خندیدم و شمع ام رو فوت کردم دوستم هم ازم فیلم گرفت با اینکه دست زدن و آهنگ تولد برای یه نفر دیگه بود تو جمع اون کافی شاپ 😅 کلی ازم عکس های قشنگ گرفت و یه مغازه هم رفتیم اونجا علاوه بر کادو های خودش برام یه جا سوییچی ماه خرید که چراغ های رنگی داشت و ست اش هم برای خودش خرید چون میترسید از کادو های خودش خوشم نیاد البته کادو های خودشم دوست داشتم خلاصه کلی خوش گذشت و با هم حرف زدیم و خندیدیم و بعدش اون رفت به شیفتش برسه منم برگشتم خونه

آدم ها نمیدونند با کارهای کوچیک اشون چه تاثیرات بزرگی بر روح و روان یکدیگر می گذارند